Bewaker van de graal
Waarom Lancelot bestaat, waar het vermogen vandaan komt en wat ermee mogelijk is.
Er zijn dingen die een gemeenschap nodig heeft en die niemand betaalt. Een plek om te bevallen. Een kamer waar iemand rustig oud kan worden. Een schooltje tussen de bomen. Een bron, een voedselbos, een stroomvoorziening die niet aan een net hangt. Ze staan op geen enkele begroting, want ze brengen niets op. Ze houden alleen mensen overeind.
Lancelot is opgericht om precies dat te dragen. Geen vereniging met leden, geen onderneming met winst, maar een private stichting: een vermogen dat aan zichzelf toebehoort en alleen voor een belangeloos doel mag worden aangewend. Wie erin stort, krijgt niets terug. Dat is geen tekortkoming van de vorm, dat is de vorm.
De stichter legt het kapitaal in. Daarnaast doneren de leden van de Camelot Beleggersclub dertig procent van hun winst uit de Ronde Tafels aan de stichting. Ridders die samen beleggen, beslisten unaniem om bijna een derde van wat ze verdienen weg te geven. Wat op de markt wordt verdiend, gaat zo naar wat de markt niet rendabel vindt. Giften, legaten en opbrengsten van eigen gronden en gebouwen komen daarbovenop.
Steun gaat naar leefgemeenschappen en community’s, nooit naar een persoon. Een leefgemeenschap woont samen en deelt het dagelijks leven; een community organiseert of onderneemt samen rond een gedeeld doel. Beide melden zich aan, de raad van bestuur beoordeelt en erkent, en pas dan kan er om steun gevraagd worden. Elke toekenning is een besluit, met een beoordelaar, een advies en een stemming. Wat de stichting bezit, kan ze ook uitlenen: een grond, een gebouw, een dak boven een plan dat anders nergens onderdak vindt.
De mogelijkheden liggen open. Een gemeenschap die land koopt dat in de stichting blijft en haar generaties overleeft. Een zorgplek die niet hoeft te renderen. Onderwijs en bewustwording die niemand hoeft te verkopen. Een netwerk van plekken die van elkaar leren, in België en daarbuiten.
Het wapen zegt waar het om gaat. Er wordt verteld dat Lancelot zijn zwaard neerlegde bij een roos die tussen de stenen groeide, en ernaast een lelie plantte. Het zwaard is de daadkracht om te doen wat gedaan moet worden, de roos de liefde waaruit gemeenschappen ontstaan, de lelie de zuiverheid van een doel dat niemand tot gewin dient.